maandag 22 augustus 2016

Winters IJsland

Heb je zin om er in de winter op uit te trekken, om een originele citytrip te maken, om eens iets anders-dan-anders te plannen? Heb je vrienden of kennissen die naar IJsland afgereisd zijn en er laaiend enthousiast over waren? Lees je wel eens blogs over het magische noorderlicht boven de besneeuwde landschappen van het hoge noorden? Vraag je je af of dit allemaal inderdaad wel zo geweldig is, want IJsland, dat klinkt in de plaatse koud, nat, ver en eenzaam? Of niet soms? 

Wat gaat er door je hoofd als je aan 'Winters IJsland' denkt? 
En belangrijker, hoeveel waarheid ligt er effectief in die veronderstellingen? 
4 stellingen! 

"In IJsland is het altijd donker!"
Je reist inderdaad naar het noorden, waar winternachten langer zijn. Dat is nochtans best leuk want om noorderlicht te zien, moet het buiten donker zijn! In de winter wordt de tijdspanne waarbinnen je noorderlicht kan zien veel groter. 

Bovendien is er in de wintermaanden wel degelijk daglicht in IJsland. Zelfs rondom de kerstperiode, wanneer de nachten het langste zijn, heb je voldoende daglicht om veel te bezoeken en te beleven. Op de donkerste dagen heb je daglicht van bij benadering 11 uur tot 16 uur. Laat het noorderlicht vervolgens maar komen! 



"In IJsland is het altijd koud!"
Dit eiland mag dan wel op de noordpoolcirkel liggen, IJsland heeft het voordeel van de warme golfstroom. In tegenstelling tot andere gebieden op dezelfde noorderbreedte in Scandinavië of Noord-Amerika, zakken de temperaturen in IJsland zelden tot ver onder het vriespunt. De gemiddelde temperaturen in hartje winter liggen tussen -2 en +3 graden Celsius. 

Zo'n 11% van IJsland is bedekt met gletsjers, wat originele ervaringen zoals gletsjerwandelen, een tochtje met een sneeuwscooter of een bezoek aan ijsgrotten mogelijk maakt. En niet te vergeten, je kan altijd weer opwarmen in een natuurlijke warmwaterrivier of hot tub! 



"In IJsland is het altijd winderig!"
Tja, aan uitwaaien is er gewoonlijk geen tekort in IJsland. Het is natuurlijk net voor de uitersten van de natuur dat je naar IJsland afreist, en dat geldt niet alleen voor kolkende geisers en mysterieuze vulkaankraters.  Heb je ooit al sneeuwvlokken horizontaal zien vallen? Met boeiende reisverhalen zal je sowieso thuiskomen! 



"IJsland is zo afgelegen!"
Is dat zo? In 3 uur en 15 minuten vliegen ben je er al! Dat maakt IJsland dichterbij dan Tenerife of Turkije! Er zijn verschillende keren per week rechtstreekse vluchten vanuit Brussel en Amsterdam. 
Daarnaast heb je er meer dan genoeg vertier. De IJslanders blijven in de winter gewoonlijk thuis, en zorgen voor een gevulde agenda met muziekfestivals zoals Iceland Airwaves in november en Sónar Reykjavik in februari. Daarnaast kan je in de winter zowat alle activiteiten ondernemen als in de zomer. Akkoord, je dient er een kledinglaagje extra voor aan te trekken, maar dat kan je onmogelijk tegen houden! 



Heb je  er graag advies bij? Dan klop je best aan bij een specialist in noorderlichtreizen. Voor winterreizen naar IJsland kan reisorganisatie Xplore the North je in één klap alle info bezorgen.  

woensdag 17 augustus 2016

Scandinavisch sporten

Met de Olympische Spelen volop aan de gang, hebben Zweden, Noorwegen en Finland heel wat aandeel in de verschillende sporttakken: voetbal, zwemmen, golf, atletiek en paardensport.

Daarnaast heeft Scandinavië natuurlijk zijn typische wintersporten, zoals ijshockey (als je ooit eens een match kan bijwonen: doen!), (inne)bandy, schaatsen, langlaufen en skiën. Innebandy is een sport tussen bandy en zaalhockey, en wordt ook wel floorhockey of floorball genoemd. Finland en Zweden eindigen standaard in de top drie op de Wereldkampioenschappen innebandy.
Ook watersporten in de zomer zijn populair. Met de 'Indian Summer' in de aantocht, gaan heel wat mensen kajakken, kano varen, roeien, raften, mountainbiken of wielrennen, vissen, zwemmen en waterskiën.
Enkele bekende wedstrijden in Zweden zijn: Vasaloppet - een jaarlijkse langlaufwedstrijd in Dalarna, Lidingöloppet: een jaarlijkse hardloopwedstrijd in Stockholm, Elitloppet, een jaarlijks drafsportevenement op de drafbaan Solvalla in Stockholm.

Met nog een kleine week te gaan, hierbij een korte tussenstand: want tot hier hebben ze het lang niet slecht gedaan: Noorwegen haalde tot nu toe drie medailles: 2 in roeien en één in worstelen, Finland zal er wel elk moment ééntje binnenhalen, en Zweden behaalde zowaar zes medailles: in golf, zwemmen (waarvan 1 gouden!), schieten en wielrennen – met een extra mooi aandeel van de ‘ladies’, want zwemster Sarah Sjöström behaalde er maar liefst drie!
Wij Scandinavië-liefhebbers duimen alvast voor de tiende medaille! 
















dinsdag 9 augustus 2016

Thuiskomen op 67° Noord

Wat mag ik verwachten eens aangekomen in het Hoge Noorden? Met een hartelijke begroeting van Johan, de eigenaar van de Pinetree Lodge, tijdens het diner is het ijs meteen gebroken (het Zweedse gevoel voor humor - zeker dat van Johan - is stukken beter dan dit, wees gerust :-).

Met z’n vieren wonen ze hier buiten het seizoen in het kleine dorpje Särkimukka: Johan, zijn vrouw Sara en hun 2 kinderen. Reken daar nog de kennel met een 120-tal Alaskan husky’s bij en je kan dit nog steeds een idyllische plek ‘in the middle of nowhere’ noemen. Dat laatste mag ik vrij letterlijk nemen als Johan enthousiast vertelt dat er in een straal van 50 km rondom de lodge geen andere vorm van toerisme is! 

Ik voel me snel thuis in deze (speel)tuin van Eden en praat bij de haard nog even na met enkele andere gasten die ook deze lodge hebben gekozen voor hun Lapland verkenning. De volgende dag vertrek ik met een kleine groep op verkenningstocht met de sneeuwscooter. Onze gids Victor (die volgens mij als kind geen driewieler maar onmiddellijk een sneeuwscooter cadeau kreeg) begeleidt ons vlotjes langs gevarieerde en overweldigende landschappen. Het is februari en volop ‘tykky’-seizoen: de sneeuw ligt metersdik en blijft aan de bomen kleven wat voor bijzondere sculpturen zorgt in de Lapse taiga.

In het grote bevroren meer achter de lodge leer ik ijsvissen en in de keuken bakt de chef ‘s avonds - eigen vangst smaakt best - mijn versgevangen Arctic Char, wat vertaald als ‘ridderforel’ een stuk heldhaftiger klinkt. 

Een nieuwe dag en tijd om met mijn eigen hondenspan te ervaren waarom Johan, Sara en de ‘musher’-gidsen zo’n grote passie delen voor hun zelfgetrainde husky’s. Die wederzijdse liefde ondervind ik snel zelf, glijdend op een aangenaam tempo door het winterlandschap laat ik de laatste spanningen mijlenver achter me. Bij een authentieke, afgelegen trappershut halen we met de groep water op uit een bevroren meer, stoken we de houtsauna warm, koken we een stevige maaltijd voor ons én de husky’s en maken we het gezellig bij kaarslicht. Elektriciteit heb je hier niet nodig!

Maar het meest onbeschrijfelijke moment van heel de reis moest nog volgen. Tussen hoofdgerecht en koffie in de Pinetree Lodge laat de dienster weten dat het noorderlicht aan het opduiken is. Ik volg het voorbeeld van andere gasten, kleed me snel warm aan en hoop dat het schouwspel nog even doorgaat. Dit is het magische aan het noorderlicht, je kan het nooit volledig voorspellen maar eens het er is MOET je gewoon naar buiten.

Er bestaan vele, soms eeuwenoude volksverhalen om de dansende bewegingen van het noorderlicht te beschrijven in al haar gedaantes en schakeringen. Gapend naar die open hemel in het midden van de nacht voel ik mezelf héél klein en besef ik dat ik zonet iets wonderlijks heb meegemaakt.


Blij dat ik die koffie koud heb laten worden!